UFC Freedom 250: Gaethje pokonał Topurię, gala przejdzie do historii

Justin Gaethje pokonał Ilię Topurię przez TKO w czwartej rundzie i został niekwestionowanym mistrzem kategorii lekkiej na gali UFC Freedom 250, która przejdzie do historii jako wieczór bez żadnych decyzji sędziowskich. Narożnik Topurii zdecydował się nie wypuścić swojego zawodnika do piątej odsłony z powodu narastających obrażeń, a sama walka pokazała, że czasami wynik nie oddaje w pełni dramaturgii tego, co działo się w oktagonie.

Topuria miał swoje momenty, ale Gaethje znał receptę na zwycięstwo

Ilia Topuria przez pierwsze dwie rundy wcale nie wyglądał jak zawodnik skazany na porażkę. Gruzin wchodził mocno, wywierał presję, trafiał kopnięciami na nogi i ciało, a w drugiej rundzie miał nawet swój najlepszy moment — naruszył Justina Gaethje’ego ciosami na korpus, sprowadził walkę do parteru i szukał tam kontroli oraz poddań. Gdyby ktoś zatrzymał obraz pojedynku właśnie w tym momencie, można byłoby uznać, że mistrz zmierza w stronę kolejnego dużego zwycięstwa.

Gaethje przetrwał jednak najgorszy fragment, a od trzeciej rundy pojedynek zaczął coraz wyraźniej skręcać w jego stronę. Amerykanin trafił mocnym prawym, posłał Topurię na deski i od tego momentu twarz mistrza zaczęła wyglądać coraz gorzej. Gaethje bił prościej, skuteczniej i z większą konsekwencją — to była dokładnie ta wyniszczająca wojna, z którą przez lata był kojarzony. Zamiast szukać widowiskowych rozwiązań, stopniowo rozmontowywał rywala, zostawiając na nim coraz więcej śladów.

Siedem walk, siedem nokautów — gala bez kompromisów

Cała gala UFC Freedom 250 miała wyjątkowo mocne tempo. Organizacja przygotowała siedem walk bez klasycznej podbudowy prelimsami, a każda z nich zakończyła się przed czasem. W praktyce oznaczało to wieczór bez kalkulacji na kartach sędziowskich, za to z kilkoma wynikami, które mają realne znaczenie dla kolejnych zestawień rankingowych.

Walka	Zwycięzca	Metoda	Runda
Diego Lopes vs Steve Garcia	Lopes	KO/TKO	2
Bo Nickal vs Kyle Daukaus	Nickal	TKO	1
Mauricio Ruffy vs Michael Chandler	Ruffy	TKO	1
Josh Hokit vs Derrick Lewis	Hokit	TKO	2
Sean O’Malley vs Aiemann Zahabi	O’Malley	KO	2
Ciryl Gane vs Alex Pereira	Gane	TKO	2
Justin Gaethje vs Ilia Topuria	Gaethje	TKO	4

Co to oznacza dla MMA: gala bez decyzji sędziowskich to rzadkość w najwyższej lidze, a siedem nokautów w jednym wieczorze pokazuje, że UFC Freedom 250 zgromadził zawodników, którzy potrafili szybko i efektownie rozstrzygać swoje pojedynki.

Pozostałe walki: Ruffy, O’Malley i Gane robią wrażenie

Diego Lopes otworzył galę efektownym zwycięstwem nad Steve’em Garcią. Garcia rozpoczął lepiej, był aktywniejszy, kopał na nogi i sprawiał wrażenie zawodnika, który szybciej odnalazł dystans. Lopes jednak nie wyglądał na kogoś, kto będzie walkę kontrolował od początku — to właśnie uczyniło jego zwycięstwo wiarygodnym. W drugiej rundzie Meksykanin ruszył odważniej, zaczął trafiać mocniejszymi ciosami, a Garcia nie był już w stanie zatrzymać presji. Lopes dopadł rywala i zamknął go kolejnymi uderzeniami.

Bo Nickal zmierzył się z Kyle’em Daukausem i znów dostaliśmy walkę, która nie potrwała pełnej rundy. Nickal zaczął od zapasów i przeniesienia walki na matę, ale rozstrzygnięcie przyszło po akcji w stójce — trafił kombinacją, posłał rywala na deski i szybko doprowadził do przerwania. To dla niego ważniejsze niż kolejne zwycięstwo po samym przeleżeniu, bo przy takim zapleczu zapaśniczym każda poprawa w uderzeniach sprawia, że rywale mają coraz mniej prostych odpowiedzi.

Mauricio Ruffy pokonał Michaela Chandlera już w pierwszej rundzie po obrotowym kopnięciu i ciosach w parterze. Chandler tradycyjnie próbował wejść w swoje tempo, skracać dystans i wymusić wymiany, ale Ruffy był szybszy, bardziej cierpliwy i znacznie dokładniejszy. Brazylijczyk nie wyglądał na zawodnika pod wrażeniem nazwiska — wyczekał moment, trafił efektownym kopnięciem, a kiedy Chandler znalazł się na macie, dobił go bez zbędnego przeciągania.

Josh Hokit pokonał Derricka Lewisa przez TKO w drugiej rundzie w wadze ciężkiej. Lewis teoretycznie cały czas miał w rękach swój klasyczny argument — pojedynczy cios mogący wywrócić wszystko do góry nogami — ale Hokit odebrał mu możliwość użycia tej broni. Od początku był bardziej ruchliwy, lepiej mieszał płaszczyzny i męczył Lewisa przy siatce oraz w parterze. “Black Beast” próbował odpowiadać mocnymi zamachowymi ciosami, ale wyglądało to coraz bardziej jak polowanie na jeden moment, który nie nadchodził.

Sean O’Malley znokautował Aiemanna Zahabiego w drugiej rundzie. Zahabi wchodził z serią zwycięstw, ale od początku miał problem z wejściem w swój dystans. O’Malley spokojnie ustawiał go z daleka, trafiał pojedynczymi ciosami, dokładał uderzenia na korpus i nie dawał rywalowi zbyt wielu okazji do rozwinięcia ofensywy. To nie była szalona bijatyka, raczej stopniowe rozmontowywanie przeciwnika.

Gane zatrzymał ambicje Pereiry do trzeciego pasa

Co-main event miał ogromną stawkę, ponieważ Alex Pereira próbował dopisać do swojej historii pas w trzeciej kategorii wagowej. Problem w tym, że po drugiej stronie stał Ciryl Gane, zawodnik, który w wadze ciężkiej od lat wyróżnia się nie tylko warunkami fizycznymi, ale przede wszystkim mobilnością i technicznym podejściem do stójki. Pereira próbował pracować niskimi kopnięciami i szukać momentu na mocny cios, ale Gane od początku był trudniejszy do namierzenia. Francuz nie wchodził w wymiany, których chciał Brazylijczyk, dobrze poruszał się na nogach i korzystał z szybkości, która w tej kategorii wagowej nadal jest jego bardzo dużym atutem.

W drugiej rundzie Gane trafił, zobaczył, że Pereira jest naruszony i nie pozwolił mu odzyskać równowagi. Kolejne ciosy doprowadziły do przerwania, a marzenie Pereiry o trzecim pasie zostało zatrzymane. Gane zdobył tymczasowe mistrzostwo wagi ciężkiej i przy okazji przypomniał, że jego problemem nigdy nie był brak umiejętności, tylko raczej pojedyncze walki, w których nie potrafił ich przełożyć na największy sukces.

Co to oznacza dla przyszłości?

UFC Freedom 250 to gala, która będzie miała realne znaczenie dla kolejnych zestawień i negocjacji kontraktowych. Gaethje potwierdził swoją pozycję niekwestionowanego mistrza lekkiej, Gane wrócił do gry o mistrzostwo wagi ciężkiej, a zawodnicy tacy jak Ruffy, O’Malley i Hokit dostali zwycięstwa, które mogą ich przesunąć wyżej w rankingach. To był wieczór, w którym każdy zawodnik miał coś do udowodnienia, a większość z nich to udowodniła szybko i efektownie.